اتصال به كامپیوتر، تلویزیون و چاپگر
اكثر دوربین‌ها برای اتصال دوربین به تلویزیون و مشاهده عكس‌ها بر روی تلویزیون، خروجی AV دارند و از این جهت مشكلی نیست و اتصال دوربین به كامپیوتر نیز از طریق پورت USB  صورت‌ می‌گیرد و البته مدل‌های نادری هم از پورت FireWire  و یا همان IEEE 1394 استفاده می‌كنند. هر چند در حال حاضر، اكثر دوربین‌ها با پورت 2.0 USB   عرضه می‌شوند كه سرعت بالاتری نسبت به 1.1 USB  دارد.
 
ولی حتی اگر دوربین از پورت 1.1 USB هم استفاده كند، زیاد مسئله مهمی نخواهد بود. چون با خرید یك دستگاه كارت‌خوان، مشكل حل خواهد شد. البته در حال حاضر تكنولوژی Wi-Fi  نیز در حال همه‌گیرشدن است و این مسئله به دوربین‌ها هم سرایت كرده است و كم‌كم شاهد مدل‌هایی خواهیم بود كه به این تكنولوژی مجهز هستند. اگر دوربین شما به Wi-Fi  مجهزباشد و برروی كامپیوتر هم كارت شبكه بی‌سیم داشته باشید و هردو نیز از یك نوع استاندارد پشتیبانی نمایند، در این صورت قادر خواهید بود عكس‌ها را از دوربین مستقیماً به كامپیوتر به‌صورت بی‌سیم و بدون نیاز به اتصال آن‌ها به یكدیگر ارسال نمایید. پشتیبانی از استاندارد PictBridge كه امكان اتصال مستقیم دوربین به چاپگر و پرینت عكس‌های دوربین را مستقیماً می‌دهد، امكان خوبی است كه البته نیاز به داشتن یك چاپگر با این استاندارد نیز می‌باشد.
 اتصال سه پایه به دوربین 
شاید این مسئله چندان مهم نباشد. ولی اگر شما از سه پایه، زیاد استفاده ‌می‌كنید و محل اتصال پیچ سه پایه به دوربین كه بر روی دوربین قرار دارد پلاستیكی باشد، این قسمت به مرور خراب می‌شود، و در نتیجه مشكل‌ساز خواهد بود. بنابراین در صورتی كه فكر می‌كنید از سه پایه زیاد استفاده خواهید كرد، این مسئله را لحاظ كنید.
 وزن و اندازه و بدنه
این مسئله نیز به شما بستگی دارد كه اگر حوصله نگه‌داشتن یك دوربین سنگین را ندارید و به دنبال انواع سبك‌تر، با اندازه‌های كوچك‌تر و البته امكانات محدودتر باشید، خوش‌دستی دوربین را نیز فراموش نكنید. همیشه قبل از خرید، دوربین را در دست بگیرید و ببینید آیا اصولاً با آن احساس راحتی می‌كنید یا خیر. دقت كنید كه دوربین‌های ارزان‌تر دارای بدنه پلاستیكی هستند و دوربین‌های گران‌تر دارای بدنه فلزی. اگر این مسئله برای شما مهم است، مطمئناً باید پول بیشتری هم خرج كنید.
 امكانات و وسایل جانبی
اكثر شركت‌های سازنده، امكانات و وسایل جانبی زیادی برای هر مدل دوربین در نظرمی‌گیرند كه هرچند ممكن است برای شما استفاده‌ای نداشته باشد، ولی برای بعضی از كاربران لازم خواهد بود و البته این وسایل را باید به طور جداگانه تهیه كنید. وسایلی همانند پوشش‌های عكاسی در زیر آب كه برای هر مدل جداگانه ساخته‌می‌شود و با قراردادن دوربین در داخل آن، می‌توانید هنگام غواصی، از عكاسی تا عمق 50‌متر زیر آب لذت ببرید.
لنزهای جانبی كه از طریق آداپتورهای مخصوصی به لنز شما اضافه می‌شود و می‌تواند لنز را چند درجه تله‌تر و یا وایدتر بنماید و لوازمی از این قبیل.

اگر این‌ها برای شما مهم هستند، ببینید كه آیا برای مدلی كه می‌خواهید تهیه كنید، این وسایل ساخته شده‌اند و آیا اصولا امكان تهیه آن‌ها در ایران وجود دارد یا خیر؟
 امكانات عكسبرداری
نكاتی كه در این بخش توضیح می‌دهیم، مسائلی را دربرمی‌گیرد كه در عكسبرداری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 حالت‌های صحنه ‌(Scense Mode ) 
هر دوربین دارای حالت‌های آماده و از پیش تعریف شده‌ای برای عكسبرداری از صحنه‌های‌مختلف است. مانند عكسبرداری از چهره ‌(Portrait )، منظره و ... كه با تنظیم دوربین بر روی هر‌حالت، سرعت شاتر، دیافراگم و سایر قسمت‌ها برای آن حالت به‌طور خودكار تنظیم می‌شود. تعداد حالت‌های آماده در دوربین‌های مختلف، متفاوت است. بیشتر نیز مورد استفاده افراد غیرحرفه‌ای قرارمی‌گیرد. تعداد زیاد این حالت‌ها، حتی ممكن است باعث سردرگمی شود. اگر دقت كرده باشید، نحوه انتخاب این نوع حالت از طریق منوهای دوربین و یا از طریق دكمه دایره مانندی است كه در بالای دوربین قرار دارد.
 كنترل‌های دستی ‌(Manual Control ) 
بعضی از دوربین‌های ارزان‌قیمت، امكان انتخاب و تغییر بعضی از تنظیمات دوربین را همانند سرعت شاتر، درجه بازشدن دیافراگم و ... را به شما نمی‌دهند و بعضی هم به‌طور محدود، این كار را انجام می‌دهند. ولی اگر می‌خواهید یك عكاس حرفه‌ای شوید، دوربینی تهیه كنید كه به شما امكان تنظیم سرعت شاتر، درجه دیافراگم، مودهای نوردهی، تنظیمات ترازسفیدی (White Balance )، تنظیمات جبران نوری و ... را بدهد. استفاده از فوكوس دستی نیز امكانی است كه نباید فراموش كرد. به‌ویژه در مواردی كه فوكوس خودكار امكان ندارد و یا سخت است. فوكوس دستی زمانی كاربردی‌تر و استفاده از آن راحت‌تر خواهد شد كه دوربین دارای حلقه فوكوس دستی
‌(Manual Focus Ring ) بر روی لنز باشد. در عین حال استفاده از فوكوس و تنظیمات دستی باعث تاخیر شاتر كمتری هم می‌شود.
 حساسیت به نور‌ (ISO ) 
میزان حساسیت به نور در دوربین‌های قدیمی توسط فیلم دوربین تعیین می‌شد. ولی در دوربین‌های دیجیتال، این مسئله توسط خود دوربین تعیین می‌شود. هر چه حساسیت را بر روی عدد بالاتری تنظیم كنید، دوربین به نور حساس‌تر می‌شود و عكس‌های روشن‌تری می‌گیرد و در عین حال نویز عكس نیز بالا می‌رود.

 در دوربین‌های Non-SLR ، این مقدار در اكثر دوربین‌ها تا 400 قابل تنظیم است. ولی در دوربین‌های SLR ، حتی تا مقدار 3200 نیز می‌توانید آن را تنظیم كنید.
 عكسبرداری ماكرو ‌(Macro ) 
اگر به عكسبرداری از حشرات و اشیای ریز علاقه‌دارید، مطمئنا باید دوربینی تهیه كنید كه حالت ماكروی قوی داشته باشد.  در عكسبرداری با حالت ماكرو، قادرید دوربین را تا چند سانتی‌متری سوژه نزدیك‌كنید و از آن عكس‌بگیرید. این میزان در دوربین‌های مختلف، متفاوت است. در بعضی از مدل‌ها، حتی تا یك سانتی‌متری سوژه هم می‌توانید نزدیك شوید.
 هیستوگرام زنده ‌(Live Histogram ) 
هیستوگرام جزء امكاناتی است كه به‌ویژه برای عكاسان حرفه‌ای كاربرد دارد. اكثر دوربین‌ها، دارای هیستوگرام هستند ولی بعضی‌ها هم دارای حالت هیستوگرام زنده هستند. یعنی اطلاعات هیستوگرام دائما بر روی LCD   نشان داده می‌شود و شما می‌توانید در بهترین حالت و با بیشترین جزئیات از سوژه عكس بگیرید.
 

 فرمت عكس‌ها
تمام دوربین‌ها عكس‌ها را با فرمت JPG  ذخیره می‌كنند. البته در صورتی كه دوربین شما امكان ذخیره فرمت‌هایTIFF  و RAW  را نیز داشته باشد، مطمئناً امكان بهتری خواهد‌بود. ولی اگر از این دو فرمت زیاد استفاده‌می‌كنید، سعی كنید كارت حافظه سریعی برای دوربین خود تهیه‌كنید تا زمان كپی این عكس‌ها بر روی كارت كاهش یابد. در عین حال، بعضی از دوربین‌ها امكان تهیه و ذخیره یك عكس با دو فرمت را به‌طور همزمان دارند كه بیشتر موردتوجه حرفه‌ای‌ها قرارمی‌گیرد.
  مود فیلمبرداری
اكثر دوربین‌های عكاسی دیجیتال به شما امكان فیلمبرداری  كوتاه‌مدت را می‌دهند. فیلم‌ها در فرمت‌های MPEG ،AVI ،QuickTime ، و MJPEG ذخیره می‌شوند. وضوح فیلمبرداری نیز متفاوت است. فیمبرداری با كیفیت VGA  كه دارای وضوح 480 *640 پیكسل و 30 فریم در هر ثانیه است، می‌تواند حداقلی از استاندارد باشد. هر چند بعضی از دوربین‌ها امكان فیلمبرداری XGA  با وضوح 768*1024 را نیز دارند.
 
بعضی از دوربین‌ها نیز در عین داشتن مود فیلمبرداری خوب، برای آن محدودیت قائل می‌شوند. مثلاً شما می‌توانید فقط یك كلیپ 15‌ثانیه‌ای ضبط كنید. دقت كنید كه صدا نیز همراه فیلم ضبط شود. چون بعضی از مدل‌ها این كار را انجام نمی‌دهند. اكثر دوربین‌ها نیز در حین فیلمبرداری به شما امكان استفاده از زوم لنز را نمی‌دهند و هنگام فیلمبرداری، زوم دوربین ثابت است. ولی بعضی از مدل‌ها امكان استفاده از زوم را در حین فیلمبرداری می‌دهند. یكی از امكاناتی كه البته در بسیاری از دوربین‌ها هم وجود دارد، ضبط صدا در هنگام گرفتن عكس است. یعنی هنگامی كه دكمه شاتر را می‌فشارید، چند ثانیه از صدای محیط نیزمعمولا با فرمت WAV  همراه عكس ذخیره‌ می‌شود و یك عكس صدادار برای شما تهیه می‌كند. این‌ها مسائلی است كه وجود آن‌ها را باید قبل از خرید بررسی كنید.
 عكسبرداری پی در پی ‌(Continuous Shooting ) 
مواقعی پیش می‌آید كه شما نیاز دارید چندین عكس پشت سرهم و بدون فاصله زمانی از یك سوژه بگیرید. اكثر دوربین‌ها این امكان را در اختیار شما قرارمی‌دهند. ولی سرعت عكسبرداری و كیفیت عكس‌ها و در عین حال تعداد كل عكس‌هایی كه می‌توانند بگیرند، متفاوت خواهد بود. مثلاً فرض كنید دوربین شما امكان گرفتن دو فریم عكس با كیفیت بالا را در هر ثانیه دارد، البته این كار فقط تا  پنج ثانیه امكان‌پذیر است. یعنی در نهایت ده‌عكس تهیه می‌كند. اگرچه با پایین‌آوردن وضوح عكس‌ها نیز می‌توانید سرعت عكس گرفتن را بالا ببرید. در عین‌حال، بعضی از دوربین‌های جدید، این كار را بدون محدودیت زمانی هم انجام می‌دهند. كارت حافظه سریع‌تر نیز در بعضی از موارد می‌تواند به افزایش سرعت كمك كند.
 منوها و دكمه‌ها
نحوه كاركردن با منوها و دكمه‌های هر دوربین با سایر دوربین‌ها فرق‌می‌كند و در این مورد نمی‌توانیم توصیه خاصی بكنیم. ولی امكاناتی همانند سرعت نمایش عكس‌ها، دسترسی راحت به دكمه‌ها و منوها را همیشه در نظر داشته باشید.

 كیفیت عكس‌ها
تمام مسائلی كه تاكنون مطرح كرده‌ایم را می‌توان جزئیاتی به حساب آورد كه در كنار كلیتی به عنوان كیفیت عكس قرار می‌گیرند. اگر شما دوربینی بخرید كه  امكانات بسیار زیادی داشته باشد، ولی كیفیت عكس مورد انتظار شما را نداشته باشد، احتمالا احساس زیان زیادی به شما دست خواهدداد. كیفیت عكس را با وضوح دوربین اشتباه نگیرید. زیرا همان‌طور كه گفتیم این دو، چندان ارتباطی با هم ندارند.

 بهترین راه برای بررسی كیفیت عكس، دیدن نمونه عكس‌هاست و البته در هیچ جایی جز اینترنت هم نمی‌توانید آن‌ها را بیابید. بسیاری از سایت‌های عكاسی و معرفی دوربین، نمونه‌ عكس‌های یك دوربین را كه در شرایط مختلفی هم گرفته شده برروی سایت قرار داده‌اند. ابتدا چند مدل را با توجه به سلیقه، خواسته‌ها و بودجه‌ای كه می‌خواهید هزینه كنید، در نظر بگیرید و سپس از طریق اینترنت نمونه عكس‌های مختلف آن‌ها را با سایز واقعی بگیرید و مقایسه نمایید.

 از حجم بالای عكس‌ها نترسید. به‌هر‌صورت چند ساعت اینترنت در مقابل هزینه چندصدهزارتومانی دوربین چندان مهم نخواهد بود.  از عكس‌های كوچك شده و تغییر اندازه داده شده نیز استفاده نكنید، زیرا هیچ چیز را نشان نمی‌دهند. به میزان نویز، Purple Fringing ،Barrel Disturtion ، میزان قرمزی چشم و معایب دیگر توجه داشته باشید.

منبع:سایت کمراشاپ